Abusiveness Dwie Twarze Mroku

Piękno! Rozpala iskrą skrzydlatą.

Okrywa dreszczem jak białą szatą;

Tak nagi blask budzi się,

Oglądam raz dwie twarze mroku.



Na szarym nieboskłonie obłoki kłębiąc się nisko.

Przesłonią chłod gdy płonie, serce jak ziem i wnętrza

Ognisko;

A myśl spadnie daleko, do głębi zapomnienia;

(gdzie) Tęsknota zamknięta powieką czas w nieśmiertelność

zmienia



Jak wichru szum przewodni, gra rogow wołanie dzielne;

Z dźwiękiem tej melodii, powrocą myśli nieśmiertelne;

I odrodzą się cienie przy bladym świetle miesiąca,

Rozbłyśnie dawne wspomnienie, z nim zemsta jak krew gorąca.



Milknie przyszłość w świętym Borze,

Ciszę - głuszy tylko szept;

Wrzaskiem w tej grudniowej porze

Do - mej skrytej duszy biegł.



Tam z jednego pnia przeszłość woła mnie;

Imieniem wyrytym wśrod gwiazd; strażniczki dwie

Potokiem swych łez wstrzymały dnie;

Na zawsze już pieśń namiętność rwie.
[ Dwie Twarze Mroku Lyrics ]